Livio Pomilio

Ο πρόγονος

Ο Livio Pomilio ήταν πολιτικός μηχανικός. Ήταν ένας από του κυρίους αρχιτέκτονες που σχημάτισαν τις οδικές υποδομές  και τα δημόσια κτίρια στο Αμπρούτσο, στις αρχές του 20ου αιώνα. Ήταν πρωτοπόρος για την εποχή του, αφού ήθελε τα εννέα παιδιά του να έχουν υψηλού επιπέδου επιστημονική και τεχνική μόρφωση, ακόμη και με εμπειρίες στο εξωτερικό, πολύ σπάνιο φαινόμενο για την εποχή εκείνη. Η επιχειρησιακή και πολιτιστική ιστορία της οικογενείας ξεκινά από αυτόν.

Amedeo Pomilio

Ο διαφωτισμένος επιχειρηματίας

Γεννήθηκε το 1882, ήταν ο πρόεδρος της Βιομηχανικής Ένωσης του Αμπρούτσο και μια από τις πρωταγωνιστικές μορφές της οικονομικής και παραγωγικής ιστορίας της περιφέρειας, ένας ιδεολόγος επιχειρηματίας και ένας προσεχτικός παρατηρητής της περιοχής. Χάρις στις καινοτόμες ιδέες στο χώρο του εμπορίου και της βιοτεχνίας, ήταν μπροστά από την εποχή του και τα επιχειρησιακά μοντέλα. Ανέθεσε την κατασκευή του εργοστασίου Aurum στο σπουδαίο αρχιτέκτονα Giovanni Michelucci, για την παραγωγή του ομώνυμου λικέρ.

Ottorino Pomilio

Λαμπερές ιδέες

Γεννήθηκε το 1887, ήταν δημιουργικός επιχειρηματίας μεγάλης αξίας και ο ιδρυτής, μαζί με τον αδελφό του, Ουμπέρτο, της “διαδικασίας Pomilio” για την παραγωγή χαρτιού, εξαγόμενο στην Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική, την Ινδία και τη Νότια Αφρική. Συμμετείχε στην ανάπτυξη του αεροπορικού προγράμματος υπέρ των Συμμάχων στα αρχηγεία της Αμερικάνικης Αεροπορίας, με το σχεδιασμό νέων προτύπων στρατιωτικών αεροπλάνων. Στη συνέχεια ίδρυσε την Airplane Pomilio Brothers, στο Ινδιανάπολις των ΗΠΑ, με κύριο πελάτη την Αμερικάνικη Αεροπορία.

Mario Pomilio

Πάθος, ποίηση και ιδέες

Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Scuola Normale της Πίζας. Ήταν γνωστός διατριβογράφος, κριτικός και λογοτεχνικός ιστορικός. Ανάμεσα στα έργα του είναι τα “Scritti Cristiani” (Χριστιανικά γραπτά), το “Quinto Evangelio” (Πέμπτο Ευαγγέλιο) και το “Il nuovo corso” (Η νέα πορεία) (Βραβείο Νάπολης 1959). Αξίζει να σημειωθούν οι πολιτικές του δραστηριότητες, ως γερουσιαστής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο τότε Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, Francesco Cossiga, τον περιέγραψε ως ένας άνθρωπος μεγάλης αξίας: «Ένας λαμπρός και ευαίσθητος συγγραφέας, με γνήσια Χριστιανική πίστη και με βαθύ σεβασμό για την Ευρωπαϊκή πνευματικότητα».